“Waar is dat feestje?”

Het is weer pinksterweekend en dat betekent feest in ons dorp! Op het voetbalterrein staat een grote feesttent waar de dorpsgenoten elkaar overdag en ’s avonds ontmoeten voor een drankje en een dansje. Overdag worden er voetbalwedstrijden gespeeld en het is er altijd lekker bedrijvig.

Ook ik vertrek vanavond richting de feesttent. Op mijn fiets rij ik achter een club opgedoste dames. Ik ken ze niet, maar ik schat dat ze een jaar of veertig zijn. Ik bekijk hun dresscode: gekruld en opgestoken haar, sportieve jasjes en hoge hakken. Ook dragen ze allemaal een klein uitgaanstasje. Onderweg joelen en lachen ze naar bekenden en onbekenden: de stemming zit er goed in en het werkt aanstekelijk! Ik rij vrij dicht achter hen, waardoor het lijkt alsof ik bij hun groepje hoor. Toch val ik waarschijnlijk door de mand dat mijn bestemming vanavond niet de feesttenten zal zijn. Ik draag namelijk een rommelige knot, een warme winterjas met handschoenen, sneakers en een grote linnen tas.

Waar zij rechts afslaan richting de tenten, sla ik linksaf richting het huis van mijn schoonzus. Waar zij straks hun pinpas uit de tasjes halen om muntjes te kopen, haal ik mijn pantoffels uit mijn tas om samen met mijn schoonzussen op te bank te ploffen.

Never dull moments

Advertenties

3 thoughts on ““Waar is dat feestje?”

  1. Het is intussen alweer woensdag, en vol smart stort ik me tijdens het installeren van een videobewerkingsprogramma op de met een auto-gemaakte muzikale klanken van Ok/Go en de blog van een vriendin van me. Vol van verwondering en amusement verlies ik me in het bovenstaande stuk , en verlaat voor even de smerige industrielucht die zich uitspreidt tot ver buiten mijn woonplaats, en waan me in een epos dat zich afspeelt op de prut waar eeuwen geleden de nederzetting Uitgeest het licht zag.
    Al hopend (ook al hoop ik nooit) neem ik de tekst in me op ,als een 6de klasser die op zijn eindexamen Nederlandse taal verscheidene klachten ,die uiteindelijk bij het LAKS gedeponeerd gaan worden, produceert vanwege zijn angstzweet (net zoals de schrijver van dit stuk zweet en zichzelf voor de kop slaat , en zich afvraagt waarom hij niet wat beter had opgelet bij de interpunctielessen op de middelbare school). De tekst biedt mij hoop op een weerzien van de schrijfster van het bovenstaande stuk, en haar nederige fan ,die op het moment dat zij zich op de fiets verwondert over de wondere wereld van de vrouwelijke Nederlandse veertiger, zichzelf verwondert over het extreme falen van zijn 29-jarige thuiswonende neef die voor het eerst in zijn leven versiert wordt door een blonde dame. De blonde dame is zo schoon dat ze in Zuid-Holland tussen Den Haag en Rotterdam op zijn minst beoordeeld zou zijn met een 9.5 .
    Terwijl ik verder lees en de hoop op een prachtig weerzien als maar groeit , kom ik aan bij de schrijffouten in de op een laatste zin van de tweede alinea van het opus, waarna ik door een rommelige knot, door een warme winterjas met handschoenen, door een paar sneakers en door een grote linnen tas , zo hard in mijn gezicht geswaffeld wordt dat ik ontwaak uit de valse hoop op hereniging.
    Totaal overrompeld door de plot twist van het stuk besluit ik dat dit het juiste moment is om mijn ogen te sluiten en in de wereld van dromen God te vragen waarom ik niet verfijnder ben dan dat ik nu ben, zodat ik ooit nog mijn favoriete pantoffeldier(hiermee bedoel ik niet dat je dom bent 😉 ) kan zien.
    Anyway Later.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s