Een wit voetje halen

In Duinkerke zijn mijn vrienden op bezoek en met z’n zessen slapen we in één ruimte. Het is even wat georganiseer, maar het is een gezellige boel!

’s Avonds ligt mijn kamer vol met luchtbedden en tassen en rond één uur gaan we naar bed. Als we allemaal onder de wol liggen, spreekt een vriend me toe: “Ja, Lau, nu moet jij het licht uitdoen hè!” Even doe ik alsof ik doof ben: ik lig al heerlijk warm en ik heb geen zin om weer uit bed te gaan. Ik reageer protesterend: “als jij nou gewoon even je arm uitstrekt, dan kun je er zo bij!” Hij gaat niet akkoord.

We discussiëren nog even over en weer, totdat ik me overgeef en besluit dat ik deze taak maar moet vervullen. Hilarisch moment. Blijkbaar dacht hij hetzelfde. Op dezelfde seconde dat ik mijn benen in de lucht gooi om mezelf vervolgens omhoog te zwiepen, komt hij net overeind. Ik zak weer achterover en ik gier het uit. Voltreffer. Ik heb zojuist mijn voet in zijn gezicht gesmakt.

De komende tien minuten ben ik niet in staat om het licht uit te doen.

Never dull moments

Advertenties

3 thoughts on “Een wit voetje halen

  1. Vol in de snoet?
    Moet een bizar gezicht zijn geweest. Ik hoop dat hij daarna nog toonbaar was én toch nog je vriend is gebleven.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s