En nu zijn de koekjes op

Diep verontwaardigd kijk ik vanuit de koelkast naar mijn vriend. “Waar is de filet americain?” Ik sta op het punt om een toastje voor mezelf te smeren, maar ik kan het doorzichtige bakje met het laatste rode pupje nergens vinden. “Die heb ik weggegooid!” Zegt mijn vriend resoluut. “Er zat nog maar zo’n minuscuul laagje in.” Mijn hart slaat over. “Wéggegooid?! Ik wist het!! Daarom had ik het bakje verstopt achter de boter! Zo van: daar kijkt-ie toch niet!” Ik doe de koelkast weer dicht en kijk hulpeloos toe hoe mijn vriend me uitlacht. “Laatste kloddertje uit de mond gespaard voor een toastje vanmiddag!” Improviseer ik nog dramatisch.

Never dull moments

Advertenties

3 thoughts on “En nu zijn de koekjes op

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s