Lieve lezer

Vandaag is alweer de laatste dag in november! De feestmaand gaat morgen beginnen. Echt bizar hoe snel het gaat. Nu staat er: november (30): weer een volle archiefmaand op mijn blog! Ook dat gaat snel. Inmiddels zit ik alweer op ruim 300 berichten, best een mijlpaal toch?

Ik wil je bedanken dat je mijn blog leest! Het is fantastisch om mijn statistieken te bekijken en altijd weer te zien dat mensen de moeite nemen om mijn verhaaltjes te lezen. Ook vind ik het onwijs leuk dat je me vertelt dat je moest lachen om een blog, dat je de dag positief bent begonnen, of dat je uitkijkt naar mijn verhalen. Dat maakt mij zo happy en geeft me weer zin om verder te gaan!

Un grand merci!!

Never dull moments

Flessenflater

We staan bij de kassa en mijn vriend kijkt me aan: “pak jij het flessenbonnetje er even bij?” Beteuterd kijk ik terug en zeg zacht: “ik dacht dat jij hem had gepakt.” Toegegeven: een kwartier geleden verliep de scène best een beetje apart. Vrolijk mikten we om de beurt lege flessen in de automaat. Bij de laatste fles drukte ik in een soepele beweging op de groene knop en liep direct door naar buiten om de plastic melkflessen in de daarvoor bestemde container te gooien. Er van uitgaande dat mijn vriend het bonnetje wel zou pakken. Mijn vriend liep tijdens diezelfde seconde blijkbaar naar de prullenbak om de vieze, besmeurde plastic tasjes weg te gooien.

Het bonnetje is toen eenzaam in de automaat blijven hangen, totdat iemand anders hem pakte. Even wekte dit bij mij een boze reactie op: dat doe je toch niet? Een flessenbonnetje van vijf euro zomaar stelen? Mijn vriend stelde me gerust: “misschien had deze persoon het wel meer nodig dan wij.” Okee, daar kan ik mee leven! In mijn hoofd bedacht ik toen direct de titel van deze blog. Zo is het dan ook wel weer 😉

Never dull moments

Vroege vogel

Er… zit… een… haan op de straat. Ja, ja een haan op de straat!

Op de fiets zie je nog eens wat. Om 07:05 vanmorgen racede ik voorbij dit gevleugelde vriendje. Een leuk contrast: hij chillend op straat, ik keihard te laat voor mijn werk omdat ik moest krabben en hier geen tijd meer voor had, oeeeps.

Never dull moments 

“Attentie, we hebben een hartaanval op kast 16”

[2014] Als een oud dametje naast je zit en verschrikt “kind wat doe je nou!!” roept, weet je dat je een fout hebt gemaakt. Een cruciale fout.

Ik ben in het Holland Casino in Scheveningen met mijn vriend, waar we een try out pakket aan het beleven zijn. Ik heb zojuist enthousiast op een knopje gedrukt en heb daarmee direct mijn volle inzet van tien euro op kersen, bananen en peren ingezet. Oeps!

De vrouw kijkt me verschrikt aan en legt me uit hoe ik het anders had moeten doen. Wist ik veel!

Ergens toch flauw dat de vrouw er niet van uitging dat dit gewoon volgens planning was. Dat ik gewoon hartstikke vertrouwen had in de peren.

Misschien omdat ik enigszins onwennig een try out-doosje in mijn hand heb geklemd. Nou ja, leuk was het wel!

Never dull moments 

Wait, what?!

[maandag] Ik ben gearriveerd op de VU en ik kom er zojuist achter dat ik mijn dopperflesje vergeten ben. Even snel een flesje water kopen. Welke is het goedkoopst? Deze, oké check.

[Donderdag] mijn flesje herbruik ik inmiddels alweer een paar dagen en hij staat standaard op mijn bureau. Een nieuwsgierige leerling bekijkt de verpakking en vraagt verbaasd: “mevrouw, waarom heeft u water dat geschikt is voor een natriumarm dieet, zwangere vrouwen en babyvoeding?” Zie daar maar eens je gezicht in de plooi te houden.

Never dull moments