Another fail

Na uiteindelijk heerlijk van de hamburger en patat gesmuld te hebben (ja, we hebben nóg een keer het rondje gereden) besluiten we: “oké, we zeggen niks.”

Een kleine 10 minuten later arriveren we bij onze vrienden. Leuk, ik heb weer zin in een gezellig avondje! Een vriend ploft op de bank. “Zo, lekker weekend. Ik had net wel even trek in de Mac hoor!”

Mijn gezicht ging ineens heel raar plooien, echt heel maf.

Never dull moments

“Fail. Maar wel een blogpost waard!”

Mijn vriend en ik zijn onderweg naar Rijswijk, waar goede vrienden van ons wonen. Samen met een ander stel blijven we er vanavond gezellig logeren. Het is nu rond half vijf ’s middags en we zijn wat aan de vroege kant.

Ineens gaat ons gesprek over eten en we besluiten dat we eigenlijk al best wel trek hebben. Toch twijfelen of we nog ergens zullen gaan stoppen: we zijn er immers al bijna en vanavond zullen we vast veel lekkers te eten krijgen.

Maar ja, daar staat ‘ie dan wel hè. De grote gele M langs de snelweg. “Doen? Niet doen? Zeg jij het maar!” Om bij deze McDonalds te komen, moeten we na het nemen van de afslag nog een stukje binnendoor rijden. Op het laatste moment stuurt mijn vriend de auto naar rechts: de kant van de McDonalds. Ik juich als een kind en spontaan begint mijn maag nog meer te knorren.

Zo’n vijf minuten later zijn we nog steeds binnendoor aan het rijden om bij de oprit van de McDonalds te komen. Op deze route staan veel stoplichten, waardoor ons geduld (en onze maag) flink op de proef wordt gesteld. Mijn vriend zegt voor de grap: “als we zometeen de McDonalds zien opdoemen, moeten we uitkijken dat we niet per ongeluk de snelweg weer oprijden, hè!” Ik kijk hem gekweld aan: “dat zou echt akelig zijn, dan moeten we nóg een rondje.”

Ha. Ha. Jep.

Never dull moments

 

Goh, wat een openbaring

In 2017 heb ik al veel nieuwe dingen geleerd. Zo weet ik nu dat een stanleymes bestaat uit verschillende mesjes en dat mijn krabber van mijn auto zo groot is omdat je het als handschoen kunt gebruiken. Ook begrijp ik nu waarom filmmakers “cut” roepen en met zo’n houten klapperbord voor je hoofd zwaaien.

En ik kom er gewoon eerlijk voor uit hè 😉

 

Never dull moments 

Effectief opstaan

Om te voorkomen dat ik op een vrije dag eindeloos in bed blijf liggen, zet ik tegenwoordig na mijn eerste snooze de ovenwekker. Op die manier moet ik mijn bed dus uit (lees: dekbed van me af slaan, naar de keuken rennen, de wekker zetten en binnen drie seconden weer onder de warme dekens ploffen). Vervolgens snooze ik de ovenwekker natuurlijk ook, maar daar word je toch enigszins wakker van 😉

Never dull moments 

Benodigdheden: douche

Onder de douche neuriet mijn vriend altijd een liedje dat hij in zijn hoofd heeft. Het is een goede multitasker, want ondertussen poetst hij dan zijn tanden. Ik maak er altijd een spelletje van om dan steeds een ander liedje te gaan zingen, hopend dat hij mijn liedje dan overneemt met neuriën. Mijn vriend is echt top: hij stelt me nooit teleur. De gekste en foutste liedjes neemt hij trouw van me over. Als een echte DJ switch ik regelmatig van liedje, waarop mijn vriend dan van klank meewisselt. Het record ligt nu rond de 10 liedjes: echt een aanrader!

Terwijl ik dit schrijf, krijg ik ineens een leuk idee voor morgenavond. Iets met inprenten en Eftelingliedjes.

Never dull moments 

Jubil-ei-um

Afgelopen maandag hadden mijn vriend en ik precies 100 maanden een relatie. Dat is ruim 8 jaar, wat vliegt de tijd!

100 maanden lol en gezelligheid, dankjewel lieverd! Al kauwend realiseer me net wel dat ik dus ook al 100 maanden profiteer van jouw flinke inkoop van witte paaseitjes. Oei oei oei.

Love is never dull